Միխայիլը Մոխիտոյի՝ մենյուում ընդգրկվելը համարում է խոհանոցում կատարվող ամենօրյա աշխատանքի կողմերից մեկը։ 

«Դեսերտները միշտ էլ այդպես են պատրաստվում, սկզբում ստեղծագործում ես, հետո իդեաները կատարելագործվում են և նյութականանում»:

Իսկ, թե ինչու հյուրերը պետք է գան և փորձեն Մոխիտոն, այս եռյակն ունի իր յուրօրինակ մեկնաբանությունը․ «Ինչպես սննդի և լավ խմիչքի դեպքում, այնպես էլ աղանդերի, գործում է նույն սկզբունքը, դրանք փորձելով զարգացնում ենք մեր ռեցեպտորները, մեր մտահորիզոնը, այնպես որ սա հնարավորություն է՝ փորձելու մի նոր, օրիգինալ ու թարմ աղանդեր։ Այն, ինչ չունի այն տեսքը, որը մենք սովոր ենք տեսնել, միշտ հետաքրքիր է ու օգտակար մեզ համար»։

«Էկզոտիկ պավլովա»-յի հեղինակները՝ Երվանդն ու Ալինան, զրույցը սկսում են էկզոտիկ մրգերի թվարկմամբ․ նոր աղանդերը հենց դրանցով է հարուստ։ 

Երվանդը շոկոլադի սիրահար է, սպասում էր, որ մրցույթին ներկայացված առաջին շոկոլադային աղանդերը կընտրեն, բայց՝ ստացվեց հակառակը։

Վստահեցնում են՝ աղանդերում եղած կոմպոտեն, խրթխրթան մանգոն, ռոմն ու էկզոտիկ մրգերի յուրօրինակ փունջն անպայման կզարմացնեն ու կշոյեն հյուրի քիմքը։ 

«Երեմյան փրոջեքթս» ընկերության շեֆ-հրուշակագործ Անահիտ Միքայելյանը մեծ ուրախությամբ է արձանագրում իր թիմակիցների կողմից պատրաստված աղանդերի՝ մենյուում ընդգրկվելու հանգամանքը։

«Ընտրել ենք հենց այս 2 աղանդերը, քանզի դրանք և՛ համով, և՛ արտաքին տեսքով լավագույնս համապատասխանել են մենյուին և մեր ստանդարտներին։ Գիտակցել, որ մարդիկ տեսնում ու փորձում են հենց քո՛ պատրաստածը․ սա աշխատանքի ամենակարևոր խթաններից է։ Հյուրերի կողմից հնչող յուրաքանչյուր շնորհակալություն գնահատված լինելու զգացողություն և առաջ շարժվելու նոր էներգիա է տալիս»:

Եվ՛ Անահիտ Միքայելյանը, և՛ հրուշակագործներն արձանագրում են՝ հրուշակագործների ներցանցային մրցույթը խթան էր՝ ստեղծելու այն, ինչ հիմա ունենք մենյուում, նշում են՝ այն նաև նպաստել է թիմային աշխատանքի բարելավմանը, աշխատանքային առօրյայից դուրս լինելու ու ստեղծագործելու և ինքնարտահայտվելու հնարավորություն տվել։